Bron: Privécollectie | Foto uit juni 1953 waarop mijn tweelingbroer Peet en ik tijdens de Sacramentsprocessie voorop lopen (1953)

Molenberg, je zult er maar jaren gewoond hebben…(1)

Ik heb met veel plezier vanaf ± 1950 tot 1972 vlakbij de OLV-kerk gewoond, net als Marja Oomen en Loek Pannemans in de Van Alphenstraat. Heel af en toe kom ik er nog wel eens en dan verbaas ik me iedere keer weer over de prachtige, ruim opgezette groene omgeving.

Via de sites van het Bernardinuscollege en de Broederschool Molenberg ben ik, geboren in januari 1945, onlangs uitgekomen bij die van HeerlenVertelt. Wát een leuke, herkenbare herinneringen aan diezelfde Molenberg!

Bron: Rijckheyt.nl |  Kerkraderweg (september 1950). Op de voorgrond rechts de Van Alphenstraat.
Bron: Rijckheyt.nl | Kerkraderweg (september 1950). Op de voorgrond rechts de Van Alphenstraat.

Zangkoor Molenberg
Het zangkoor Molenberg heb ik in 1969 een beetje meehelpen oprichten. Pastoor Habets vierde dat jaar zijn priesterjubileum en dat wilde een aantal parochianen, onder wie ik, muzikaal opluisteren. Net in die tijd was in onze parochie John Bröcheler komen wonen, óók al in de Van Alphenstraat……. Hij was een van mijn oud-klasgenoten op de middelbare school en na het Conservatorium al op jonge leeftijd uitgegroeid tot een geweldige bariton. Hij bleek, ondanks zijn drukke werkzaamheden in vooral het buitenland, bereid met een aantal mensen wat liederen in te studeren. Dit was het begin van het Zangkoor Molenberg. De eerste voorzitter was de oudere mijnheer Broere van de Oliemolenweg. Een op het eerste gezicht beetje streng uitziende, maar in feite heel geestige man die ‘iets hoogs’ bij V & D in Heerlen was. Het koor trok in de jaren daarna steeds meer mensen aan, waaronder ook de nodige jongere. John Bröcheler trok succesvol van het ene internationale podium naar het andere, waardoor spoedig een andere dirigent moest aantreden. Toen ik Heerlen in 1973 verruilde voor Nijmegen, kon het uitstekende Zangkoor Molenberg zich overal laten horen en zien!

Bron: Privécollectie | Foto uit juni 1953 waarop mijn tweelingbroer Peet en ik tijdens de Sacramentsprocessie voorop lopen (1953)
Bron: Privécollectie | Foto uit juni 1953 waarop mijn tweelingbroer Peet en ik tijdens de Sacramentsprocessie voorop lopen (1953)

De drumband
Naast het koor had de Molenberg ook nog een goede drumband en een dito harmonie mét al dan niet dikbuikige bestuursleden in frak voorop. De harmonie repeteerde in Café Schiffers bij het toenmalige Retraitehuis. Ik mocht daar bij de nonnen wél misdienaar worden, maar kreeg geen toestemming voor de repetities achter in het café……. Dit gemis heb ik ondervangen door een tijdje lid te zijn van een wel heel bijzondere drumband. Onder leiding van tambour-maître Hans Smeets gingen we (soms té) enthousiast te keer op omgekeerde oude zuurkool- en augurkenblikken, die we met een touw om onze nog jonge nek hadden hangen. Een soort ‘Slagerij van Campen’ anno 1960.

Wanneer de échte Drumband Molenberg zich trouwens ergens presenteerde, zorgde Sjakie Klein van de Molenberglaan voor een extra ‘impuls’. Hij liep meestal voorop met een stok heel gedreven de maat te slaan en ook nog eens hard mee te neuriën. Een bijzonder opgewekte, goeiige jongen met een aanstekelijke lach.

Een andere markante man uit mijn jeugd op de Molenberg was politieman Beurs (ook weer zijn echte naam), die aan de Kerkraderweg woonde. Hij bestierde jarenlang in zijn eentje op een oerdegelijke Gazellefiets de hele wijk. En oh wee, wanneer je iets uithaalde wat (althans in zíjn beleving….) niet deugde. ‘Beurs’ sprak je dan vermanend toe waarbij hij altijd opmerkelijk traag met zijn ogen knipperde. Tussen twee ‘knipogen’ had je de mogelijkheid hard weg te rennen, maar niemand zou ’t ooit in zijn hoofd durven halen.

De kerk
Nog even naar de OLV-kerk. In mijn begintijd op Molenberg was daar een oudere mijnheer Van Wersch (of Sax?) koster. Daarnaast dreef hij een kleine tabakszaak tussen de drankenhandel van de familie Otten en de latere zelfbedieningswinkel van Ben Heusschen en echtgenote. In die sigarenwinkel is later een filiaal van de Drogisterij Hub-keten (eigenaar was de bekende Heerlenaar én Carnavalsprins Hub Savelbergh) gekomen.

Na de heel oud geworden vroegere koster kregen we een jonge, sympathieke man die zich altijd in een zwarte toog snel van de ene naar de andere hoek in de kerk voortbewoog. Voor mij als jonge jongen een soort hálve pastoor of kapelaan.

Pastoor Van Oppen en de kapelaans Castermans en Cox zijn in de 60-er jaren opgevolgd door pastoor Feijter (op een levensgrote Gazellefiets met zijn onafscheidelijke Don Camillohoed) en de kapelaans Rademakers en Van Mierlo. Deze laatste, een in mijn beleving zeer integere en sociaal bewogen man, was een ‘rooie’ uit Zaandam of omgeving. Ik weet nog dat hij een keer zeer kritisch heeft gepreekt over de voorgenomen mijnsluitingen, iets dat in die oude KVP-tijd (± 1964) beslist not done was in onze contreien.

Nóg een anekdotetje. Harrie Hovens uit de Gerard Bruningstraat, de latere overal optredende toetsenvirtuoos, mocht voor zijn muziekopleiding soms op het kerkorgel oefenen. Toen Harrie op een dag een aantal luisterende vriendjes beneden in de kerk ontwaarde, trok hij onmiddellijk álle registers open. De hele kerk vulde zich prompt met het in die dagen (± 1957) populaire soldatenliedje “Ik sta op wacht en denk aan jou” van Joop de Knegt.

Ingezonden verhaal

Ingezonden verhaal

Als lezer van HeerlenVertelt.nl zal het vaak voorkomen dat u gebeurtenissen, locaties of gebouwen herkent. Wanneer u graag zelf een verhaal hierover wilt schrijven en insturen kan dit natuurlijk!

34 thoughts to “Molenberg, je zult er maar jaren gewoond hebben…(1)”

  1. Ja Hans, allemaal heel herkenbaar voor mij.
    Het zangkoor kwam vaker na de repetitie nog even een pilsje pakken in het café van Gejem.
    Ik zat indertijd in het bestuur van Gejem.
    De heer (Hans?) Bouwman was ook lid van het koor weet ik nog alsook de heer Vossen.

    En inderdaad, Sjakie liep altijd heel parmantig voorop bij de drumband.
    Nu jij het zegt kan ik me dat weer herinneren, was ik al tientallen jaren vergeten.

    En agent Beurs kan ik me ook nog wel voor de geest halen, wij noemden hem Jantje Knipperlicht.
    Heb wel eens samen met vriendjes strafregels moeten schrijven op het politiebureau Akerstraat omdat we de ventielen uit zijn fiets in de struiken hadden gegooid.

    Volgens mij was die koster de heer van Wersch. Eerst had die een sigarenwinkeltje op de hoek Kerkraderweg-Dr. Schaepmanstraat. Toen ik net naar de Broederschool ging is dit pand afgebroken.
    Het winkeltje is toen verplaatst naar de hoek Da Costastraat-Tollenstraat.
    Naderhand runde de familie Telocke dit winkeltje.
    Er was inderdaad ook een sigarenwinkeltje naast de supermarkt van Ben Heusschen.
    De heer Sax (of Sachs?) stond samen met zijn dochter Ciska in dit winkeltje.
    Op de toonbank stond een “eeuwige gasvlam” waar je de sigaar of sigaret kon aansteken.
    Mijnheer Sax had een puntbaardje.
    Maar of die ook koster is geweest weet ik niet.
    Ja, en die nieuwe koster in zijn zwarte toog was voor mij ook een halve priester.
    Door de kerk liep tijdens de hoogmis ook nog de “Suisse”, de heer Lempers.
    Die preek van de kapelaan over de voorgenomen mijnsluitingen kan ik me ook nog herinneren.
    Heeft toendertijd nog in het Limburgsch Dagblad gestaan.

    Heel leuk stukje waar bij mij weer veel dingen uit mijn jeugd opleven.

    1. Inderdaad, zoals Fré Beckers vertelt, had de oude koster, de heer van Wersch, een rookartikelenwinkel annex schrijfwarenhandeltje op de hoek Kerkraderweg / Dr. Schaepmanstraat. Na afbraak van het bewuste pand kon hij een nieuw winkeltje inrichten op de hoek Tollensstraat / Da Costastraat. We hebben het dan over 1954/1955.
      Van Wersch was dan wel oud, maar nog kwiek en lenig. Hij had geen trapje nodig om op het altaar te springen. Praktisch iedere morgen ging hij na de kerkdiensten zwemmen in het Sportfondsenbad of in Terworm.
      In zijn jonge jaren was hij zeeman op de grote vaart. Daar kon hij smakelijk over vertellen.
      De oude heer Sax had zijn winkeltje naast Heusschen aan de Kerkraderweg. Hij was geen koster en had verder niets van doen met de kerk. Hij was de man van de zondagse voetbaluitslagen en de totoformulieren.
      De nieuwe koster in zijn toog was Winand Beerkens, een jongeman uit het Noordlimburgse Arcen. Met die toog wilde hij aangeven, dat hij tot het “personeel” behoorde. Hij was immers een onbekend gezicht op de Molenberg.
      De zachtaardige Winand kon echter niet aarden in de Mijnstreek. Binnen twee jaar vestigde hij zich weer in Arcen in zijn ouderlijke omgeving. Omdat mijn oudere broer een auto had en Winand weinig spullen, hebben we hem op een zondagnamiddag in 1957 naar Arcen verhuisd.

    2. Ook ik kom van de v.alphenstraat paar deuren verder als Fam Prinsen. Ik ben van 1957, de jongste van 5 meisjes. Leuk om dit allemaal te lezen. Mijn vader was penningmeester van het koor en H. Boumans secretaris.
      Zij gingen na het koor altijd een snackje halen bij friettentje van Peter en aten dt bij kns op. Dan dronken ze beide nog wat en ging Hans naar huis

      1. Rienny Stavasius
        Ik ben in 1954 geboren in de potgieterstraat in de oude wijk. Ik heb op de mariaschool gezeten. Volgens mij was dat friettentje van fam Hamers. Ik heb bij Els Hamers in de klas gezeten. Er was verder op de kerkraderweg ook nog friture Merkelbach. Daar ging mijn moeder iedere week met ons meisjes een zak friet halen en dan wandelen. Wij hebben een hele leuke jeugd gehad op Molenberg.

  2. Beste Fré,

    Was die indrukwekkende ‘Suisse’ in de O.L.V.-kerk niet mijnheer Cupido van de Molenberglaan, die in zijn vrije tijd reserve-politieagent was?
    En inderdaad, Hans Bouwman, de fotograaf, was indertijd een enthousiast én actief koorlid. Dit geldt ook voor Sjeng (?) Vossen, de vader van Huub Vossen, ook een van de oud-Gejemmers. Hartelijke groet, Hans.

    1. Hallo Hans,
      Wat ik mij herinner was het inderdaad mijnheer Cupido. Hij woonde in mijn beleving ergens in het “witte dorp”. Hij had een autorijschool. Of hij reserve-politie is geweest weet ik niet meer. Mijnheer Beurs heeeft na zijn pensionering nog gewerkt bij de Amsterdamsche Bank op de postafdeling waar ik destijds ook werkte. Knipperde niet alleen met zijn ogen, maar trok ook met een been. Overigens een hele aimabele man.
      Als je de verhalen leest worden ze plotseling weer levend.
      Groetjes, Harrie.

      1. Cupedo was marechausee geweest en bij mijn weten afgekeurd.
        Hij woonde in de Molenberglaan voorbij de eenjesvijver. Ik heb er rijlessen gevolgd. Die werden gegeven door marechausees uit Heerlen. Voor dat je op examen moest kreeg je rijles van de baas zel , Hij controleerde of je ook wel klaar was. Hij is inderdaad “suise”
        geweest in de kerk. Sax hand in de oorlog en ook nog vlak na de oorlog achter zijn sigaren winkel een kapsalon. Ik ben nog met een vierkante zinken stuiver in mij hand naar de kapper geweest. daar kwamen ook amerikaanse soldaten die kregen dan een bakje scheerzeep en moesten zichzelf inzepen.

    2. Ja, Hans, dat heb je goed onthouden (op één lettertje na)! Het was inderdaad Kees Cupedo, mijn vader, die een autorijschool had en ook bij de reserve-politie was. Hoe is het mogelijk dat je dat laatste nog weet. Dat van de Molenberglaan klopt ook, maar in de tijd dat hij Suisse was woonden we nog in de Woensdagstraat. Ik heb nog wel ergens een foto van hem als Suisse in de processie. Ik zal kijken of ik die op deze site ergens kwijt kan.

  3. Wellicht “werkten” ze met z’n tweeën. Of de heer Lempers was de opvolger van de heer Cupido. De heer Lempers woonde schuin tegenover ons. Hoe lang en wanneer hij dat heeft gedaan weet ik niet. Wij gingen meestal naar de vroege mis, soms de hoogmis.
    Ja, klopt. Sjeng Vossen en de zonen Huub, Jo en Wim.
    Las wel enkele maanden geleden in het LD dat Hans Bouwman overleden was.

    Groeten,

    Fré

  4. Hoe Gejem begon…

    Eind jaren zestig kregen we- een groep jongeren van de Molenberg- op voorstel van Hub Vossen, de beschikking over een zaaltje in het Patronaat. Dit zaaltje lag rechts achterin de binnenplaats op de 1e verdieping en was slechts bereikbaar via een trap.
    Ut Ledderke was geboren. Na maanden van opknappen, werd het feestelijk geopend.
    De jongens en meisjes van het 1e uur waren, zover ik me kan herinneren:
    De gebroeders Vossen; Hub ,Wim en Joke(want hij was de jongste); de gebroeders Conjaerts, Chris Linssen, de legendarische Harm Mous , Janine Hardy( ja, dochter van de apotheker) José Absil, ondergetekende en ongetwijfeld nog meer die ik vergeten ben.
    Menig feestje,de Carnavalsavonden zal ik nooit vergeten, is er gevierd, menige kater gedronken en menig hartje gebroken (en ook weer gelijmd!).

    Na een paar jaar kregen we de ertegenover gelegen benedenverdieping , en Gejem werd opgericht. Fré Beckers (hierboven) was de gerenommeerde plaatjesdraaier van het eerste uur. Inderdaad heb ik er na de repetitie van Zangkoor Molenberg de nodige pinten gevat.

    Groet

    1. Ja Ger,

      Toen de Insiders gestopt waren, zie
      http://www.heerlenvertelt.nl/2011/04/het-patronaat-op-de-molenberg/
      ben ik enige tijd na de opening bij GeJem gekomen. (ook als penningmeester)
      Verdere namen die ik me herinner: Frans Hellenbrand en Cas (achternaam kwijt)
      Volgens mij ben jij ook meegegaan (op bezoek) ergens in de Eifel bij scouting Willibrordus en bij de scouting FSE op kamp in Nijnsel.
      Alles bij elkaar toch een heel fijne tijd.

      1. Sorry Fré,

        Maar ik heb en had niets met scouting(verkenners waren het toen nog, dacht ik), dus zo’n tochtjes zou ik me zeker herinneren, :-).
        Je verwisselt me dus met iemand anders, maar maakt niet uit. Het was toch een hele fijne tijd, daar op die Molenberg.
        Inmiddels al bijna veertig! jaar vertrokken.

        Groet Ger

    2. Hallo Ger,
      Ook ik kan me de tijd van het Ledderke nog goed herinneren; ik woonde op de Hofdijkstraat en hoorde bij de groep van Jan Conjaerts, Els Diederen, Harry van Ginkel, Chris Linssen, de broertjes Vossen, Jeanine Hardy, José Absil e.a.
      Dat waren mooie tijden!
      We hebben ook nog gevolleybald op de speelplaats van de Mariaschool op de Gerard Bruningstraat.
      Inmiddels woon ik al sinds 1975 niet meer in Limburg.
      Groetjes,
      Mieke

  5. Hans,
    Volgens mij is het op de eerste foto niet van Alphenstraat maar van Lennepstraat. Ik woonde zelf in die tijd in de van Alphenstraat boven aan de S-bocht

    1. Je hebt gelijk, Henk. De – in mijn beleving – ietwat mistroostige foto is van vóór jouw en mijn tijd. Jullie gezin woonde in de jaren ’60 op een heel mooi punt in de almaar mooier wordende Van Alphenstraat. Hans.

  6. hallo medebewoners van de molenberg,hier een klein berichtje van hans
    Smeets,gewoond in de Hendrik v Veldekenstraat nr 80.
    Hebben samen de blikken drumband opgericht,waar later de KAJ drumband
    uit ontstaan is .was een ontzettende mooie tijd,met de schaarse middellen
    die wij hadden. Ben intussen alweer 45 jaar weg van molenberg,en woon
    in Veldhoven .alwaar ik ruim 38 jaar als beroepsmilitair gediend heb,en nu van mijn pensioen geniet.Van de broederschool en drumband kan ik noch
    de volgende namen:fam,Janssen,fam de Koning,Hendriks,Snijders,Hoezen,
    Quaden,Boltong,Ten bergen,Kater,Mous,Lemmens,Adriolo,Beckers,Neeskens
    De wild,Tackenberg,v Neer,Bemelmans,Roks en Lenen.,Moonen. dat waren de mensen met wie wij veel plezier en successen mee gedeeld hebben.
    Waarschijnlijk ben ik nog namen vergeten,daarvoor excuuus, groetjes hans Smeets en echtgenote ria Dolman.

    1. Hans,

      Ik herinner me jou nog goed. Ben zelf een vijftal jaren instructeur geweest bij de drumband en ben in 1975 verhuisd naar Noord Limburg.
      Ik ben de jongste van de familie Janssen en overigens nog de enigste jongen die nog leeft. Harrie, Nico en Leo zijn al geruime tijd geleden overleden.
      Mijn vader zal je ook wel kennen, hij was via de bouwvereniging en de gemeente de elektricien op de Molenberg. Bij ons thuis in de Jacob van Maerlant straat kwam de drumband altijd bij elkaar in die jaren. Wat hadden we toen nog grote successen in binnen en buitenland. Wel leuk om via dit schrijven weer zoveel bekende namen te horen. Een mooie tijd. Helaas is de drumband gefuseerd met een andere band St. Anthonius. Het leuke is ook dat wanneer je d flitsen van een ieder leest er allerlei herinneringen komen bovendrijven

      Pim Janssen

  7. Hallo Pim,
    Ken je mij dan nog? Ik ben Frans Elders en was vanaf mijn 10e verjaardag tot mijn 20e als solo tamboer bij de drumband Molenberg. Leuke herinneringen heb ik nog. Harrie was toen tamboermaitre en Sjakie werd regelmatig voor de gek gehouden. Sloeg vaker links af en wij liepen rechtdoor. Dat was lachen. Ik was bij de drumband In de periode dat mijn vriend Fred Schobben, Vick Lardinois,mijn broer Nico, Theo Ververs en Dolf Kockelkorn ook daar lid waren. Ik woon inmiddels in midden Limburg (Maasbracht).

    Groetjes,

    Frans

    1. Frans,
      Ik ben instructeur geweest van 1968 (na dhr. Packbiers) tot in 1975. Toen ben ik naar Noord Limburg verhuisd. De namen die jij noemt herinner ik nog goed. Jouw naam komt me echter niet zo bekend voor.
      De muziek beoefen ik nog steeds, eerst als dirigent / instructeur en jurylid, later ook als arrangeur en componist. Het is echter altijd een nevenberoep voor mij geweest.
      Sinds 4 jaar (vlak na mijn vervroegd pensioen, 62 jaar) ben ik nog wel in de muziek doende als jurylid / arrangeur en diverse advies functies en ben regelmatig bij schutters feesten als muziekjury doende.
      Zeker in de kanten van Maasbracht want ik ben vast jurylid ibij MLSB Roermond / EMM Weert en Born – Echt.

      Theo Ferfers zie ik overigens nog regelmatig woont ook in Peel en Maas.

      Groetjes

      Pim

    1. Tja, wat kan ik toevoegen aan de informatie die ik lees nu ik stomtoevallig op deze pagina terechtkom? Mijn naam: Rik Kleinjans, 06-07-1957 geboren in de van Alphenstraat, nr 25.
      Ik wandelde op eerste Kerstdag, 25-12-2016, door mijn oude wijk, samen met mijn 3 kinderen van 25 en 23 (tweeling) en heb ze verteld over de herinneringen: broederschool, jongenskoor van Mr Souren – jaarlijks de mattheus passion meezingen – het mannenkoor waar ook mijn vader in zong en waarvan hij zelfs het gregoriaanse smaldeel dirigeerde, de kinderrijke wijk met vele vrienden, de vele postjes honkbal, voetbal op het kerkplein, met de slee de S-bocht af, melk kopen bij melkboer Pierre in de Erk, ..etceterea etcetera… veel groeten aan hen dit dit beeld herkennen! groet, rik

  8. Ja ik ook kwam van de molenberg en ook in 1945 geboren, zo moet op dezelfde tijd als jullie op de broederschool te zitten.
    Toen ik er was was meester souren de baas van het koor , dat was de tijd dat Gerry Bekkers zo mooi kon zingen , met Hans Smeets zat ik in de zelfde klas en Wiel Housen en die van Jansen later waren we met Frans van Woldragen Nico Quaden en Hein Hollanders en Jan Roufs samen op de brommers overal heen.
    Self ben ik in 1965 naar New zealand gegaan waar ik twee broers had en ben hier nu mooi gepensioneerd.
    Mooi om dit alemaal weer eens te lezen.
    Joe TEn Berge

    1. Dag Joe ten Berge
      Ben je een broer van Hans en Nico? Zou graag weten hoe het met hun gaat. Zij woonden begin 1959 in Wllington. Ik ben in 1960 naar Amsterdam gegaan. Hoop wat van je te horen.
      Vriendelijke groet Gerda

  9. Hallo Pim,

    IK trok toen veel op met Fred Schobben, trompettist.
    En ook Vic Lardinois. Ik ben nu 61 jaar. Ik was solotamboer en liep met trots links in de eerste rij. Leuk dat je je nog steeds actief in de muziek bezig bent. Mijn broer Nico Elders is ook nog korte tijd tamboer geweest. Al na drie maanden op de tafel te hebben geoefend kreeg ik al snel een echte trommel. Het was een leuke tijd. In groepsverband doe ik af en toe nog percussie. Zo zie je Pim, we zitten niet stil.

    Groetjes,

    Frans Elders

  10. Wat een mooie tijd was dat. Een tijd waar ik soms best heimwee naar heb. De kerk bloeide, de muziekverenigingen bloeiden, judoverenigingen, scoutingclubs, etc. Molenberg leefde, want er was van alles te doen. Mensen die elkaar beter konden verdragen.

    Nu zie je heel veel kerken leeg lopen, verenigingen opdoeken etc. Ruzies onder de mensen.
    Zelf ben ik ook geboren en getogen op de Molenberg, zat op Mariaschool, later op de Broederschool. Hoewel ik nu met mijn man John en onze zonen nu in Landgraaf wonen, blijven onze wortels toch nog liggen op de Molenberg.
    Mijn moeder woont er immers nog. Maar ook blijven wij nog altijd diep verbonden met de OLV kerk. Binnen onze families is dat ook de plaats waar wij praktisch alle sacramenten hebben mogen ontvangen.

    Met een kleine groep blijven wij dan ook vechten voor onze OLV Kerk.
    zo zijn mijn man en ik een familiekoor op de Molenberg op gaan richten (dat nu 11,5 jaar bestaat), eerst kinderkoor, later jeugd en nu toch maar concept familiekoor.
    Het is natuurlijk in deze tijd niet makkelijk om een koor te runnen (laat staan een kerkkoor), maar wij blijven volhouden om toch een kleine aandeel aan de liturgie te geven, zodat de Heilige Missen iets vrolijker worden.
    wie weet zijn er nog mensen die zich bij ons willen aansluiten….kinderen of volwassenen (leeftijd speelt geen rol).. Contributie GEEN…omdat iedereen bij ons welkom is…ongeacht beperkingen, niveaus en standen. Bij ons is ieder GELIJK.

    Groetjes Linda en John Janssen

  11. Jo Spronken .Even van de andere kant van de wereld .n.l.Australie ,Beste Ernest hopelijk alles nog goed in orde , leuk deze site te vinden al die verhalen en herinneringen, ook op de broederschool gezeten en de mulo. en in het koortje met mr.Souren. in ieder geval probeer effe jopat15@bigpond.com.

  12. Leuke verhalen! Ik kan me een paar verhalen en situaties nog herinneren. Wij kwamen in 1968 in Heerlen wonen doordat mijn vader voor zijn werk bij C&A werd overgeplaatst. Eerst even op de Zandweg gewoond en daarna op de Erk tegenover huize De Erk. De jongens kwamen op de Broederschool terecht, ongemend en dat kenden wij niet omdat we uit Wassenaar gemende scholen gewend waren. Ik startte in de vierde klas bij broeder Balthazar en kwam 2 jaar later ook bij meester Souren. Vriendjes uit de klas woonden niet alleen op de Molenberg, maar kwamen ook uit Terwinselen of woonden meer in het centrum van Heerlen, zoals Joop Gerards. Meer in de buurt waren vriendjes Marc en Paul Vermeulen van de Caumermolenweg [de houten huizen] en de jongens van Van de Brekel, Later heb ik ook Marc Schmeets en de jongens van Wismans leren kennen die volgens mij op de van Alphenstraat woonden. Vrij snel na het oprichten van het Molenbergkoor is mijn vader Beschermheer geworden en is dat tot het einde geweest. Het was jaarlijks op zijn verjaardag, 27 december, een feest om een delegatie van het koor te mogen ontvangen thuis. John Brocheler heeft , samen met leden van het koor zelfs nog met hun zangkunsten ons huis verrijkt met recitels. Wat een warmte, intense interesse in elkaar en sociale loyaliteit straalde het zangkoor uit!

    Ik herken ook de verhalen van anderen over de winkels op de berg. We hadden een goede relatie met drankenwinkel Otten. Zoon Theui was van mijn leeftijd en kwam ik via BP koor, net als zijn zusje ook later weer tegen in Utrecht, toen we daar allemaal studeerden. Ook de supermarkt Heuschen en de rookwarenwinkel kan ik me goed herinneren. De laatste bestelde voor mijn vader soms bijzondere soorten sigaren, waarvan in huize Leyen heel erg genoten werd. Wat ik niet meer weet is hoe de snoepwinkel heette op de hoek bovenaan, naast de Simca garage Steijns [zo heette die toch?].

    1. Dag Jan,

      Bijna alle mensen die je hierboven noemt heb ook ik gekend, al ben ik vermoedelijk wat ouder dan jij. Jouw ouders kan ik me nog gemakkelijk voor de geest halen, omdat ik – net als jouw moeder – lid ben geweest van het Zangkoor Molenberg. Ik heb het koor in 1969 nog mee-opgericht en John Bröcheler, die net in die tijd in de Van Alphenstraat was komen wonen, een aantal jaren met veel muzikaal plezier meegemaakt als eerste dirigent .
      De door jou aangehaalde snoepwinkel naast – inderdaad – de Simca-garage van de familie Steins, heette ‘De Magneet’ en werd jarenlang ‘bestierd’ door vooral mevrouw Vossen. Soms met hulp van de beide zoons, terwijl haar oude moeder de kassa bewaakte. Meneer Vossen bewoog zich in mijn herinnering altijd letterlijk en figuurlijk op de achtergrond.

      Met hartelijke groet, Hans Prinsen.

      1. Nog even, Jan. Realiseer me nu dat ik jullie gezin heb verward met dat van de familie De Leij aan de Molenberglaan. Doet overigens niets af aan de rest van mijn reactie hierboven. Hartelijke groet, Hans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.