Bron: Rijckheyt.nl | Saroleastraat/hoek Promenade. Warenhuis Grand Bazar.

Met de bus naar Heerlen

Mijn vader had geen rijbewijs en mijn moeder hield niet van fietsen. Dus gingen we regelmatig met de bus naar Heerlen. Vanuit Heerlerbaan was er een prima verbinding, ook al omdat eind jaren zestig van de vorige eeuw niet alleen de bussen vanuit Kerkrade via de Heerlerbaan naar Heerlen reden, maar ook lijn 44 van/naar Aken.

Bron: Rijckheyt.nl | Heerlerbaan ter hoogte van watertoren
Bron: Rijckheyt.nl | Heerlerbaan ter hoogte van watertoren

We woonden eigenlijk zo’n beetje tussen twee bushaltes in, dus konden we kiezen. Of we stapten op bij de bushalte aan de Heerlerbaan net om het hoekje van de Bautscherweg, of tegenover de kerk, wat al een halte verder richting Heerlen was.
Mijn moeder kocht de kaartjes voor de halte ‘Oad Sjpètaal’ (‘Oud Ziekenhuis’) en nóg zie ik bij de chauffeur een apparaat voor me met allemaal pinnetjes die hij instelde, waarna er een of meerdere kaartjes uitrolden. En ja, het was ook de periode van een vaste conducteur/controleur op de bus die langskwam. Ik denk dat in die tijd meer mensen gebruik maakten van het openbaar vervoer dan vandaag de dag. Het was toen niet vanzelfsprekend dat ‘iedereen’ een auto had. Het was in mijn herinnering, zonder uitzondering, altijd druk in de bus.

In gedachten zie ik nog alle haltes voor me. Zoveel waren dat er uiteindelijk niet, maar als kind zie en beleef je zulke dingen natuurlijk anders. Zo was er een halte ‘Watertoren’, vernoemd naar de markante watertoren (die naderhand gehalveerd werd) aan de Heerlerbaan . Ook aan de Heesberg was een halte, ongeveer in de buurt waar het eerste deel van de Zandweg op de Heesberg uitkomt. In een inham bij een huis in Zwitserse chaletstijl. De haltes werden door de chauffeur netjes omgeroepen.

En in een tijd waarin rotondes nog maar zelden voorkwamen en ook het begrip ‘cityring’ nog uitgevonden moest worden, was de kruising Heesbergstraat / Burg. Waszinkstraat / Akerstraat / Caumerbeeklaan nog een écht en ‘belangrijk’ kruispunt. Met verkeerslichten en een ANWB bord waarop naast diverse andere plaatsen zelfs de richting naar Amsterdam werd aangegeven! Dat maakte natuurlijk indruk, toentertijd.

Halte ‘Oad Sjpètaal’
Langzaam aan kwam je dan in Heerlen aan. Voor de goede orde: met ‘Heerlen’ bedoelden wij het centrum. Wij woonden immers op de Heerlerbaan. En dat had absoluut niets met chauvinisme te maken. Maar praktisch gezien alles met een plaatsaanduiding. In Heerlen (in het centrum dus) stapten we meestal uit op de Akerstraat, nabij de Putgraaf. Halte ‘Oud Ziekenhuis’ … Meestal hadden we een vaste winkelroute, die begon bij de Hema, toentertijd in het markante pand, ingeklemd tussen Raadhuisplein en Dr. Poelsstraat. Ik zie nog de indeling helder voor de geest, alsof ik er opnieuw zó naar toe kan om dan tot de ontdekking te komen dat het er niet meer is. De draaideur aan de kant van de Dr. Poelsstraat, de legendarische rookworsten onder het trappenhuis, de ietwat afgelegen roltrap achterin. En dan was er nog een uitgang richting Raadhuisplein, in die tijd een parkeerplaats. Vanuit de Hema stak je zó over naar Vroom en Dreesmann. In het trappenhuis van V&D stond een automaat met een orkestje met aapjes. En als je er (ik denk) een dubbeltje inwierp, dan begon het orkestje te spelen, letterlijk en figuurlijk met alle toeters en bellen.

En áls we dan al in Heerlen waren, wat niet zo heel vaak voorkwam en als een echt ‘uitje’ werd beschouwd, dan stonden die aapjes altijd op het programma. V&D verlieten we dan meestal aan de Geleenstraat, en ongetwijfeld zullen we nog bij de Grand Bazaar, op de hoek van de Promenade en Saroleastraat, binnen geweest zijn. Of bij Schunck, waar toentertijd een heuse liftbediende in de lift stond.

Bron: Rijckheyt.nl | Saroleastraat/hoek Promenade. Warenhuis Grand Bazar.
Bron: Rijckheyt.nl | Saroleastraat/hoek Promenade. Warenhuis Grand Bazar.

Richting station konden we de Kapé nooit voorbijlopen. Anders herinnerde ik mijn moeder wel even hieraan. Want bij de Kapé mocht ik altijd wat uitzoeken. Het was een ietwat rommelig maar gezellig warenhuis. Achterin links was de speelgoedafdeling en vond men de ‘schrijfspullen’. Ook toen al ‘mijn domein’, ongetwijfeld zal ik gekozen hebben voor kleurpotloden, viltstiften of een ouderwetse kladblok. En dan ging je richting Van Der Maessenstraat de Kapé weer uit, een paar trapjes af, langs de ‘fietsafdeling’ waar altijd zo’n speciale ‘fietsbanden’ rubbergeur hing. Je kwam dan uit bij ‘De Witte Boerderij’, het hoofdkantoor van DSM, waar nu het CorioCentrum gevestigd is.

Oranje Nassaustraat
Natuurlijk herinner ik me veel andere (en vaak inmiddels al lang verdwenen) winkels. In de Oranje Nassaustraat bijvoorbeeld had je de bekende woninginrichting Käller-Schunck, waar we eens een paar meter kokosmat ‘van de rol’ hebben gekocht, voor in de keuken. In dezelfde straat bevond zich, op de hoek met de Dautzenbergstraat, zaadhandel Frissen. En daar mocht ik een keer, voor mijn verjaardag, een hamster uitzoeken. Die werd toen netjes in een doosje met ‘luchtgaatjes’ gezet, en met dat doosje in de ene hand en een bruin papieren zakje met zonnebloempitten als voer in de andere hand was ik de koning te rijk.

Op naar het station, waar we de bus terug namen naar de Heerlerbaan. En je ondertussen kon genieten van het gekrioel van bussen en mensen. De haltes van de LTM (als het ware voor de Royal), en verderop de bussen van de IAO (richting Nieuwenhagen en Waubach) en Mulder (Hoensbroek). Met aan het oude station ‘vastgeplakt’ het depot van Van Gend en Loos.
Nu ik dit zo schrijf probeer ik in gedachten ook de rit terug, van Heerlen naar Heerlerbaan, voor de geest te halen. Veel typische huizen en markante ‘ijkpunten’ zijn er nog, maar nog meer is verdwenen. Op de Akerstraat, nabij de kruising met de Ruys de Beerenbroucklaan, bevond zich het AZL. (destijds AMF ?) Een markant gebouw waarvan met name de ‘toren’ met bolvormige spits opviel. Maar het kleine ‘koetsiershuisje’ aan de straat, naast de oprit, nu verdwenen, staat in mijn geheugen gegrift. Dat straalde altijd iets vertrouwds, iets gezelligs uit.

Een stukje verder, tussen de hoek van de Akerstraat en Vlotstraat en het kantongerecht, staan twee statige herenhuizen. In het linkerpand woonde onze huisarts Dr. Wintjens, waarvan mijn moeder altijd vond dat hij zo op Joop den Uyl leek. De praktijkingang was aan de Vlotstraat. Even voorbij de ‘grote’ kruising met de Heesberg bevond zich, richting Heerlerbaan, aan de rechterkant, het ‘tractorbedrijf’ van Houben. Daar stonden tractors en landbouwvoertuigen binnen, in de etalage, maar ook buiten.

Bron: Rijckheyt.nl | Heerlerbaan straat ca. 1958
Bron: Rijckheyt.nl | Heerlerbaan straat ca. 1958

Heerlerbaan
De Watertoren was in die tijd een begrip, met ‘aanzien’ en een duidelijke functie. De Martin Luther Kingweg kwam nog niet op de Heerlerbaan uit, langs de watertoren liep een echt ‘tuinpad van mijn vader’ (uit het liedje) richting Zandweg. En tegenover de watertoren bevond zich de Kookerstraat, met eenvoudige boerenwoningen maar ook twee huizen met een merkwaardig spits dak. De straat werd haast onherkenbaar weggesaneerd. De Kookerstraat heet nu, om voor mij onverklaarbare reden, Eisenhowerstraat. De meeste oorspronkelijke woningen zijn afgebroken en hebben plaatsgemaakt voor eigentijdse bouw. Maar tot mijn verbazing staan de huisjes met het spitse dak er nog. Zover ik heb begrepen in een steeds slechter wordende staat. Maar toch, alsof ze zich, tegen beter weten in en ietwat krampachtig verzetten tegen alle veranderingen.

Bij de halte ‘Kerk Heerlerbaan’ stapten we meestal uit. Bijna thuis. En hoewel feitelijk maar een paar kilometer van huis toch telkens weer een ‘andere’ wereld. Zo werd de busrit van Heerlerbaan naar Heerlen, en terug, een archeologisch spoor uit mijn jeugd.
En o ja, die hamster. Daar heb ik nog een paar jaar plezier van gehad. Mijn vader had een waar hamsterverblijf getimmerd, met diverse kleine kamertjes en hoekjes, waar het diertje zich kon verstoppen. En met een heus rad, waarin hij (of was het een zij ?) heel wat kilometers heeft afgelegd. Maar dát is een ander verhaal.

Peter

Peter

Mijn naam is Peter Crombach, ik ben werkzaam in de gezondheidszorg én als ‘trouwambtenaar’ bij de gemeente Voerendaal, maar daarnaast, al zo’n 25 jaar, actief als dichter/tekstschrijver. Het ‘schrijven’, in de meest brede zin van het woord, loopt als een rode draad door mijn leven. Aanvankelijk lag de nadruk vooral op het schrijven van poëzie, maar de laatste tijd meer en meer op het vlak van ‘verhalen’ en ‘artikelen’, en waar mogelijk een combinatie.

Met betrekking tot Heerlen: ik ben ‘op de Heerlerbaan’ geboren (in 1960) en heb daar 38 jaar gewoond. Natuurlijk heb ik heel wat herinneringen aan Heerlen in het algemeen en ‘de Heerlerbaan’ in het bijzonder. In mijn dichtbundel ‘Is dit nu later’ heb ik diverse jeugdherinneringen al op poëtische manier verwoord, maar langzaamaan heb ik meer en meer de behoefte én zin om een en ander ‘om te zetten’ in verhalen.

35 thoughts to “Met de bus naar Heerlen”

  1. Nou, Peter, dat was weer prachtig geschreven.. Alsof ik in dezelfde bus zat, ik ben er echter, zeker in die tijd, nooit geweest.. Nu voelt het bijna alsof ik erbij was, heel mooi!! Groetjes..

  2. Geweldig verhaal en heel herkenbaar voor mij.
    Wij pakten altijd de IAO bus van Schaesberg naar Heerlen.Meestal voor we in Heerlen waren had ik al 2x overgegeven,maar mijn moeder had gelukkig altijd genoeg plastic zakken in haar tas.
    Als we dan in Heerlen waren kreeg ik als kind altijd bij Schunck boven een menu Zoef Zoef,dat was frites met half haantje en appelmoes.
    Of we gingen naar La Veneziana in de oranje nassaustraat ijs eten,het was net of dat ijs toen veel lekkerder was als het ijs van nu bij Veneziana.
    En wat die aapjes betreft bij de kleine V&D ,ik vond ze geweldig als kind.

  3. alweer zo’n mooi verhaal op de site hier, ik heb het met plezier gelezen. ik ben nog niet zo oud, 43, maar er is inderdaad veel, heel veel verdwenen uit Heerlen. ik heb hier thuis nog heel wat foto’s van heerlen centrum uit het begin van de vorige eeuw tot en met de jaren 50. het grappige of juist trieste is dat heerlen net zo’n mooi centrum had als maastricht of bijvoorbeel roermond. het is toch wel heel erg, tegenwoordig zouden bestuurders er voor worden opgehangen, dat ze al dat mooie hebben afgebroken en vervangen voor de lelijkste gebouwen die je je maar kunt voorstellen.

  4. In 1566 was de Beeldenstorm waarbij veel moois werd vernield. Naar mijn mening mogen de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw eveneens een plek krijgen in de geschiedenisboeken: “De barbaarse vernietiging van het verleden”. Voor slopersbedrijven waren het gouden jaren want in ons land is veel aan de slopershamer ten offer gevallen; niet alleen in Heerlen!

  5. Voor mij zeer herkenbare verhalen de ritjes met de bus naar Heerlen vanuit Heerlerbaan. Samen met mijn zus naar de zwemles op vrijdagmiddag. Eerst thuis uit school snel een boterham met gerookte makreel eten (het was per slot van rekening vrijdag) Dan op een holletje naar de bushalte aan d’r Bautsch en net op tijd in de bus naar Heerlen. Akerstraat uitstappen en via het raadhuisplein en de Uilenstraat naar het sportfondsenbad. Dan een voor mij vreselijke zwemles, waar een zwemjuf naar ons schreeuwde en aanspoorde met het plankje te drijven. Ook mét de zwemgordel, van die tempexballen rond je middel ging je kopje onder als je het drijven probeerde. Na de les je klamme lijf in klamme kleren stoppen en snel terug naar Heerlerbaan. Niet naar huis, maar voor een laatste uur naar de Magdalenameisjesschool. Mijn fijnste herinnering blijft toch de gerookte makreel.
    In een nostalgische bui was ik twee weken geleden in het centrum van Heerlen (woon sinds 1978 in Nijmegen) en zocht naar de mij bekende straten en pleinen. Vrijwel nergens meer iets herkenbaars gezien. Om terug te kunnen kijken samen met mijn zoon en echtgenoot, ben ik op zoek naar een plattegrond van Heerlen van de zeventiger jaren. Wie heeft er een liggen of weet waar ik deze kan bemachtigen?

  6. hoi Leida. Ik heb geen plattegrond van Heerlen maar wel een op dvd gedigitaliseerde film over het ” oude ” Heerlen. Interesse? Laat het maar even weten. Ik wil je wel een exemplaar opsturen. Groetjes. Ton.

    1. Hoi Ton en Bert,

      Ik heb zeker interesse, maar weet niet hoe ik op een veilige manier mijn e-mail of andere adresgegevens naar jullie toe kan laten komen.

      Leida

  7. Ik heb een (grote) plattegrond uit de jaren vijftig, begin zestig. Wil/kan daar wel een deel van kopiëren, scannen en per e-mail opsturen. Laat maar weten.
    Groet,
    Bert Nijkamp (sinds 1961 Apeldoorn).

    1. Hallo, Bert

      Dank voor je snelle reactie. Ik zou zeer blij zijn met het zuidoostelijke deel. Dus Heerlen centrum, Heerlerbaan en Welten.
      Hartelijke groet,Leida Linden

  8. Op 9 oktober 1962 was onze trouwdag.Omdat we geen geld hadden voor een trouwauto en de motorfiets van de bruidegom ook geen optie was gingen we naar het gemeentehuis met de bus.Het was op een dinsdag en het trouwen was gratis.Net voor onze aankomst was een “sjiek”stel getrouwd en lag er nog een rode loper.In de hal waren nog meer stellen.Toen waren wij aan de beurt.Ik was erg zenuwachtig en riep veel te vroeg van ja,daar waar het niet nodig was.Toen ik eindelijk wel ja mocht zeggen zei de ambtenaar:”aan U hoef ik het niet meer te vragen.”Na even wachten kregen we ons trouwboekje.Ik bladerde het door en zag dat er 2 bladzijden waren om kinderen in te schrijven,op elke bladzijde 6.Een ambtenaar kwam er bij en zei:”Als die 2 bladzijden vol zijn kunt U een inlegvel krijgen.Vervolgens weer met de bus weer terug naar de Heerlerbaan.Dit was precies 50 jaar geleden en dit jaar,in 2012 vieren wij op 9 oktober ons 50 jarig huwelijksfeest.Het inlegvel hebben we niet nodig gehad en een halve bladzijde was voor ons genoeg.Later toen onze eerste al was geboren ging de nieuwbakken vader met de baby en schoonmama weer met de bus naar de stad.Schoonmama met de baby op schoot en papa er naast.Dat was voor een medebusreiziger een reden om te zeggen,kijkend naar schoonmama:|”Nou,die ouwe kan het nog best!”Ik ben daarna nooit meer met de bus naar de stad gegaan!

  9. Ik heb een DVD die de Zaak Schunck jaren geleden heeft gemaakt. Deze DVD heet “Heerlen Vroeger” en is van 1920 tot 1988.
    Met alle veranderingen die er gebeurd zijn in die tijd in Heerlen. Heel interesant.Ik zou wel graag een copy naar iemand sturen maar omdat ik in Canada woon is het een ander systeem en moet het om gezet worden naar het Pal systeem.
    Laat maar eens weten wat julie daar van denken.

    Groetjes,
    Henk uit Waterloo Ontario

    1. Hallo lieve vrienden van vroeger,

      ik woon sind 32 jaren in München.Ik geniet van al deze verhalen en zou het ook geweldig vinden,een copy van Heerlen vroeger te hebben.Ik heb beide systemen voor de dvd player.Graag betaal ik voor de ontstane kosten.Hartelijke groeten,Resi.

      1. Hallo Resi,

        Mijn antwoord is wel een beetje laat maar als jij die DVD wil hebben
        dan laat mij maar eventjes weten waar ik het naar toe stuur.

        Groetjes,

        Hank

  10. Met de bus naar Heerlen, ja want we hadden geen auto, dat was niet weggelegd voor ons. Lijn 3 vanaf Tackenberg de schoenmaker, terwijl de bus van de LTM stopte bij Stevens. Je kon ook met de IAO (instappen anders ophoepelen) naar Heerlen, maar dat was een Zuid-Limburg tocht, helemaal over Schaesberg en Nieuwenhagen, kwam je dan uiteindelijk in Heerlen terecht. De IAO had haar eindhalte bij het Vredeshofje, terwijl lijn 3 naar Kerkrade reed. Als je terug kwam vanuit Heerlen, dan zei de chauffeur steevast “Coorens” Terwijl hij er een stuk van te voren stopte en Coorens in werkelijkheid Hochstenbach heette. De schoonvader was er ooit een fietsenzaak begonnen en dat was er nooit meer uitgegaan.
    Bij ons thuis was men gericht op Heerlen. In Kerkrade (Chevremont) kwam ik alleen als ik naar de kapper moest, want dat was mijn oom en af en toe naar de oogarts. Nee we gingen altijd naar Heerlen, voor de Sinterklaas inkopen, voor het kopen van kleren enz enz mijn moeder kwam van oorsprong van Klimmen en werkte er voor het huwelijke in de jaren 40 als hulp in de huishouding, bij de familie Grond een opzichter op de mijn. En ik ben er ook naar school gegaan, op de ambachtsschool en naderhand mijn leraren opleiding. Nu woon ik in Heerlen, op de Molenberg.

  11. De foto van de Grand Bazaar geeft nog goede herinneringen.
    Ik werkte er van de opening als electricien samen met Alex Pelzer.
    Het was een goede en interessante tijd waar ik nog steeds aan terug
    denk.
    Jammer ,maar de Grand Bazaar is verdwenen en is nu V&D.
    Alles is zo veel veranderd in Heerlen en dat is dan erg jammer.

    Hank Gortzen Waterloo Ontario

  12. Wát een prachtverhalen.
    Dan zal ik maar een duit in het zakje doen.
    Opa en oma van moeders kant woonden in de hamerstraat 91
    Opa en oma van vaders kant woonden op de benzenraderweg 16 (?)
    Zelf woonden wij als kinderen in Lindenheuvel.
    Als we naar Heerlen gingen, was dat met de Mulderbus. Een benzinemotorbus die geweldig stonk.
    Je reed dan via spaubeek, schinnen,nuth,hoensbroek naar het station.
    Een hele rit.
    Van het station uit door de sarool, lindestraat naar de hamerstraat.
    Dat badhuis kan ik me nog goed herinneren.
    Met mijn ome Jan die getrouwd was met tante Annie Görtzen van de Eurenderweg ging ik vaak zwemmen in het natuurbad Terworm.
    Verder gingen we als kleine apen nogal eens naar Welten over de met kinderkopjes geplaveide Welterlaan.
    Dat waren voor ons toen hele avonturen,
    Ik had veel vriendjes in de Hamerstraat, dus ik ging er graag naartoe.
    Dit was even in het kort een terugblik.

    Gr. Ton.

  13. Hallo Ton Klinkenberg. Jouw tante was Annie Görtzen dan ken jij mijn vader ook.
    Zijn naam was Frans Görtzen en ook van de Eurenderweg. Dan is waarschijnlijk
    jouw tante ook mijn tante. Ik kende mijn vader eigentlijk niet en zijn ouders ook niet.Maar ik wil dat hier echt niet uitleggen. Maar jij kunt mij mischien wel iets over de Görtzen familie vertellen.
    Hopelijk lees jij deze reactie en hoor ik nog van jouw.

    Groetjes Henk Görtzen

    1. Hee Hank, op deze site worden twee Annie Görtzen genoemd, eentje gehuwd met Jan van de Hamerstraat en eentje gehuwd met Martin Feller. Ik neem aan dat de laatste Annie daadwerkelijk je tante is en degene die gehuwd is met Jan Jansen een (achter)nicht van je vader. Maar ik mag me hier vergissen… Op de Eurenderweg woonden namelijk 2 gezinnen Görtzen, op nummer 8 en nummer 20. Groetjes, Niek van Birgelen

  14. Hi Henk

    Ja, dat klopt.
    Tante Annie was getrouwd met oom Jan Jansen, broer van mijn moeder.
    Uit de Hamerstraat.
    Maar stuur me even jouw mailadres, dan kunnen we een boom opzetten.
    Mijn adres is antoniusjm@home.nl.
    Ik wacht het even af.

    Gr. Ton.

  15. Hoewel ik van 1971 ben, kan ik mij de busreizen vanuit Schinnen naar Heerlen nog voor de geest halen. Lijn 7 stopte 100 meter van ons huis, en reed over de Hommerterweg richting Hoensbroek. Als kleine jongen keek ik dan met open mond naar de imposante schachtblok van de Emma die daar pal aan de Akerstraat lag. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren toen mijn jongste broer werd geboren, ik naar Brunssum ging naar een tante van mijn vader die daar woonde. Op de Akerstraat Noord in Hoensbroek moesten we overstappen, en omdat het nog even duurde voordat de bus kwam, keken we naar de passerende kolentreinen op het viaduct daar. Na de Akerstraat-Noord reden we langs de fietsenstallingen van de Emma richting Vriehei, langs de Varenbeuk zo richting Heksenberg, waarna de schoorstenen van de Oranje Nassau ons verwelkomden. Door de tunnel naar het grote plein voor het station, waar Van Gend en Loos aan vastlag. Dat was het oude busstation. Inmiddels zijn we vier busmaatschappijen (LTM, VSL, Hermes en Veolia) en 3 busstations verder, is Heerlen zo ontzettend veranderd en rijdt er geen rechtstreekse lijnbus meer naar Heerlen vanuit Schinnen. Werd lijn 7 later lijn 39, 32 en uiteindelijk 42, en rijdt de bus nu alleen nog maar tussen Hoensbroek en Geleen. Kunnen we bij de buschauffeur geen Becksonkaartjes meer kopen, is ook de strippekaart verleden tijd en chippen we tegenwoordig onze busreis.

  16. Hoi, Ik zoek eigenlijk foto’s van de Willemstraat voor het spoor, eigenlijk waar de speelgoedwinkel, het Piepke, Femina en de Bagatel, het braadklokje, sexwinkeltje maar ook de slagerij aan de Willemstraat en de fietsenwinkel van Leest.

    Mvg. Jan Smeets

  17. Hallo,

    Mijn naam is jeanne Feller-Vanlier, woonachtig in Weert. Mijn schoonmoeder was Annie Feller-Görtzen en ze heeft gewoond op de Eurenderweg in Heerlen aan de achterkant van haar huis was de Benzraderweg. De Opa van mijn man was Heinz Görtzen en zijn oma was Görtzen -Slangen. Misschien familie?

    Ik hoor graag van Jullie. Groet, Jeanne Feller

  18. Hallo Resi,
    Af en toe zit je wel eens te surfen en dan vallen je de namen van mensen uit het verleden je wel eens in. Zo ook de jouwe en ik vond je verhaal van de bus naar Heerlen, die ikzelf ook honderden keren gemaakt heb. Uit je verhaal mag ik opmaken, dat het goed met je gaat en dat je in Munchen woont weet ik via via. Zelf woon ik al sinds 1971 in Cadier en Keer. Met mij gaat het momenteel weer goed, mijn lieve vrouw Hanneke, met wie ik 40 jaar getrouwd was, is op 19 juni 2012 plotseling ten gevolge van een hersenbloeding overleden. Gelukkig ben ik Sonja tegengekomen, die zelf ook al meer dan 7 jaar weduwe is en we hebben het goed. Sonja is ook afkomstig uit Heerlen, de Stationsstraat en woont al 35 jaar in Heer bij Maastricht. Ze is 14 dagen ouder dan jou en heeft op het Clara-lyceum gezeten. Wellicht bestaat de mogelijkheid, elkaar eens te treffen, misschien bij een bezoek aan je broers Bert en John. Als dit bericht je bereikt, dan kan ik misschien iets van je horen. Groeten uit Cadier en Keer en Prettige feestdagen.
    Martin Butink

    1. Hallo Martin,

      wat een verrassing iets van jou na zoveeeeele jaren te horen.
      Wat hadden we toch een mooie tijd op de Heerlerbaan!
      Weet je nog,dat we elke dag de krant afhaalden of dat jij ze voorbijbracht?
      Laat weer iets van je horen.
      Lieve groeten van Resi.

  19. Hallo Jeanne,
    Inderdaad familie. Mijn Opa en Oma woonde ook op de Eurender weg en mijn vader was Frans Gortzen en hij was dan ook een broer van Annie Gortzen.
    Ken jij dan ook Mia Feller?
    Laat maar eens wat van jouw horen. Ik kende mijn vader en mijn oma en opa niet want mijn vader Frans was gescheiden van mijn moeder toen ik 3 jaar oud was.
    Als je wilt kun mij schrijven op hankg@rogers.com

    Prettige Kerst en gelukkig Nieuwjaar voor iedereen van
    Hank uit Waterloo Ontario

  20. Hallo Jeanne,

    Jij moet wel familie zijn want mijn Opa en Oma woonde ook op de Eurenderweg en mijn vader Frans Gortzen was een broer van Annie Gortzen.

    groetjes en een voorspoedig 2014,

    Hank (Henk0

Laat een reactie achter op Ton Otten Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.