[IN]Beeld: Heropening Oliemolen

Paul en Corriene Reesink namen 16 jaar geleden de Oliemolen in het Aambos over. Op 16 mei 2014 werd de zestiende-eeuwse watermolen aan de voet van de Molenberg heropend. Na jaren van restauratie was het moment daar om onder leiding van Heerlense Burgemeester Depla het schoepenrad van de molen opnieuw te laten lopen.

Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg
Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg

De huidige naam vertelt al veel over de functie van de molen, het uitpersen van olie uit oliehoudende zaden. Dit was niet altijd het geval. De eerste functie van de molen was als volmolen, het vollen van wol. De molen wordt gevoed door de Caumerbeek. Er bestaat een kopie van een akte, gedateerd op 31 mei 1710, die aangeeft dat de molen gebouwd is op 9 mei 1502 in opdracht van de familie Van Schaesberg. Deze kopie is echter een vervalsing om de rechten van de bouw van de molen door de graven van Schaesberg voor de koning van Spanje te bewijzen. Hoewel de namen van de notabelen niet overeenkomen met de mensen in die posities aan het begin van de zestiende eeuw, zou het kunnen zijn dat de 0 aangezien is voor een 6. Dit maakt dat het bouwjaar ook 1562 zou kunnen zijn.

Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg
Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg

In 1829 kreeg de molen de vergunning om graan te malen. Vanaf 1905 was hij alleen nog in gebruik als graanmolen. Momenteel wordt nog met waterkracht tarwe gemalen en zijn in de molenwinkel meelproducten te koop.

Het gebouwencomplex is opgetrokken uit witgeverfde kalksteen en ligt om een binnenplaats heen. Het molenhuis is van vakwerk met een onderbouw van mergel, evenals de twee lichtvensters. Het prachtige krulanker met jaar “1740” duidt op een verbouwing in dat jaar door griffier Theodoor Dautzenberg. Deze laatste heeft de molen niet lang in zijn bezit gehad. In 1769 werd de molen verkocht aan de familie Wetzels, die tot 1953 eigenaar van de molen zou blijven. In 1929 was de dagproductie 3000 kg meel. Na de inzet van een elektromotor liep dit op tot 10.000 kg.

Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg
Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg

In 1957 werd vermeld dat de molen over een vrij liggend houten schoepenrad beschikte met een doorsnede van 5 meter. Dit rad dreef drie koppels steen aan, vanaf 1930 geholpen door een elektromotor. De molen is in 1979 grondig gerestaureerd, waarbij onder andere twee koppels stenen weer maalvaardig werden gemaakt. Het uit 1882 daterende waterrad met middellijn van 4,95 m en een breedte van 90 cm werd vervangen door een 3,5 ton zwaar nieuw eiken waterrad.

Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg
Bron: Heerlenvertelt.nl | Heropening Oliemolen Molenberg

De Oliemolen is regelmatig geopend op landelijke monumentendagen, molendagen en bij georganiseerde activiteiten. Ook is het mogelijk om in de Oliemolen te overnachten.

Maurice van Opdorp

Maurice van Opdorp

Maurice was oprichter en hoofdredacteur van de website Heerlenvertelt.nl. Als Heerlenaar schreef Maurice regelmatig ook zelf mee aan de verhalen van Heerlen Vertelt. Op 10 mei 2015 is Maurice overleden.

2 thoughts to “[IN]Beeld: Heropening Oliemolen”

  1. Wat geweldig dat “onze” oliemolen er weer zo prachtig bij staat!
    Elke (oud) Molenberger weet dat er vanaf de Molenberg vier routes naar de Stad voerden:
    – de Molenberglaan volgen
    – door het Aambos
    – over de Voskuilenweg
    – over “der sjtiele berg”
    Deze laatste had al als kind mijn voorkeur, dan kwam je nl. langs de
    Oliemolen. Vaak wipte ik even naar binnen, een praatje maken met de molenaar en kijken naar dat wonder van ronddraaiende molenstenen en houten tandwielen. Ooit vroeg ik de molenaar wat er gebeurde met de waterratten die ik in de beek vaker zag. Hij vertelde me dat ze op de schoepen van het waterrad gingen zitten en zich vervolgens lieten meedraaien tot ze er aan de andere kant weer uitkwamen. Ze maakten er volgens hem een spelletje van.
    Zestig jaar geleden geloofde ik dat nog…

  2. Van de Oliemolen heb ik nog een tekening uit die tijd.In glas getekend:Schiffeleers.Wat een tijd daar op de sjtiele berg.Wat zijn we die daar vaak om hoog gegaan!13% dat laatste stuk was loodzwaar.En dan die aambossen de oude en de nieuwe.Wat hebben we daar lol gehad.Ben pas nog in het nieuwe aambos geweest bij de keutelenbeek waar we vaak met sleeen in gingen in de winter.Geen hond te zien.Zonde was toch een prachtige tijd daar.Ook in het oude aambos.Jammer die tijd komt nooit meer terug. Groetjes Rudie Schiffers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.