Bron: Privécollectie

Poëzie verhalen uit de oorlogstijd

In 1939 kwam ik, Thijs Abbenhuis, als vierjarig jongetje op de Molenberg wonen. Na enkele maanden gewoond te hebben in de Guido Gezellestraat op nummer 48, verkasten we al gauw naar de Karel van de Oeverstraat 50, het laatste huis op de hoek met de Guido Gezellestraat.

Scan-poezie-Thijs3

lk zou er blijven wonen tot mijn trouwen op 14 Juli 1962. Bij de bevrijding van de Molenberg op Maandag 18 september 1944, bestond ons gezin uit vader Thijs en moeder Dien, beiden 46 jaar oud, mijn broer Henk was 22 jaar, dan volgden zussen Anny van 20 jaar, Leida van 19 jaar en Diny van 14 jaar.

De laatste in de rij was zusje Ieneke die toen 7 jaar was. Al snel kwamen er tientallen Amerikaanse bevrijders bij ons over de vloer. Niet verwonderlijk met zoveel aaibare zussen. Ook veel vrienden van mijn broer wisten de weg naar de Karel van de Oeverstraat te vinden. Het was bij ons thuis zoals vaak gezegd wordt de”zoete inval”. Mijn zus Diny, in de bakvisleeftijd, hield in die tijd er een poëziealbum op na. Iedere soldaat moest er een stukje in schrijven waarbij zij als souvenir er een stukje van zijn haar bij plakte. De album is nog steeds in haar bezit en ze koestert hem als een kostbaar bezit.

Jongstleden Donderdag 1 mei  (2014 red.) was ik bij haar op de Zondagstraat 22 en hebben we samen de album nog eens doorgebladerd. Naast heel wat Amerikaanse soldaten schreven er ook vijf echte Molenbergse jongens in, vrienden van mijn broer. Het waren Piet Tiemissen en Jo Schoonhen uit respectievelijk de Guido Gezellestraat 18 en 39, de broers Jan en Lambert van de Leegte uit de Da Costastraat nummer 2 en Hub Robroek uit de Dr.Schaepmanstraat. Van beide groepen zal ik iets toelichten omdat ze op de foto’s die ik ervan maakte niet allemaal goed te lezen zijn.

Eerst twee stukjes van de Molenbergse jongens. Hub Robroek schrijft:

Bij al deze Amerikaanse soldaten
ben ik blij een woordje mee te praten.
Als Hollands soldaat wil ik hier tussen staan
en met hun ten strijde gaan.
Totdat de eindstrijd is gestreden
en dan is alle leed alweer geleden.

Soldaat H.Robroek
I Bat.-5 comp.2 sectie
stoottroepen~Reg.Limburg.

Bron: Privécollectie
Bron: Privécollectie

Het verhaal van Piet Tiernissen was ook in versvorm geschreven. Het luidde:

Als gij eens in later jaren,deze haarlok toch beziet,
kijk dan goed of deze goudlok nog dezelfde kleur is griet.
Met het keren van de jaren,wordt de jongeling eens kaal,
en dan kun je niet meer plukken, want het was een groot schandaal.
Kijk je dus naar deze haarlok, denk dan ook nog eens aan mij.
Want het was een trouwe vriendschap. Die heb je alleen van mij.
De in de Theresia-school gelegerde sergeant Webb Maddief uit Columbus,Ohio schreef op 25 Februari 1945:
Never expected to come in contact with people that Ihave met
since coming to Belgium and Holland. The people of Belgium were
as weIl, but gosh these people in Holland make me think I am
back home. Have been here quite af ter and the Abbenhuis-family
certainly has made me feel as I were home.
England was never like this.

Een tweede Amerikaans verhaal is van George R.Jeerk uit Hollywood) Californië.
Het luidt:

Dear Diney.
I here are just a few lines to let you know that I have enjoyed
my visit here,and I wish to expances my thanks for you kind
hospitality. My comrades and myself have traveled allover Europe
and we have agreed on one thing:the people of Limburg have been
the most gracious, the politest,and the most lovable people we
have met. God bless you all. Best of luck,always.

Bron: privécollectie
Bron: privécollectie

Twee dingen wil ik als slot nog vermelden namelijk dit:
Een van de Amerikaanse soldaten kreeg mijn zus nooit aan het schrijven in haar album. Duidelijk, hij bleek analfabeet te zijn. Met sergeant Webb heeft mijn zus Leida een tijdje gescharreld. Toen bleek dat hij in Amerika al getrouwd was, was de liefde gauw over. Tot zover mijn verhaal over een bijzondere oorlogs-album.

Ingezonden verhaal

Ingezonden verhaal

Als lezer van HeerlenVertelt.nl zal het vaak voorkomen dat u gebeurtenissen, locaties of gebouwen herkent. Wanneer u graag zelf een verhaal hierover wilt schrijven en insturen kan dit natuurlijk!

13 thoughts to “Poëzie verhalen uit de oorlogstijd”

  1. Een heel mooi verhaal ,zelf ben ik na de oorlog geboren maar ik heb er wel veel over gehoord ! Ons gezin woonde in de oorlog ook in de guidogezellestraat 44 de familie Gielgens .

  2. Tiny jij bent toch niet de dochter van Leo Gielkens?Die bij ons in cafe Schiffers kwam bij het aambos.Dat was een fijne vent.Als hij het is dan kunnen wij ons ook.Ik was de jongste zoon van Schiffers geboren na de oorlog.

    1. Hallo !
      Nee ik ben niet de dochter van Leo Gielkens
      Maar van Sjef Gielgens die werkte bij Schunck
      in Heerlen . Mijn twee zusjes Kathie en Jose zijn in 1955
      verongelukt op de groeneboord bij de fortgarage toentertijd
      Ik weet niet of je dat nog weet ! Ik heb wel nog bij Paula van
      van jullie in de klas gezeten .
      Groetjes Tiny van dinther – Gielgens

  3. hallo thijs, sta ervan te kijken om zoiets te lezen , dat brengt mij terug naar mijn kindertijd , ik kwam veel bij jullie thijs want ik woonde op nummer 44 , ik kwam veel naar de vissen kijken en de schilpadden die jullie hadden , het was een hele mooie tijd daar bij ons in dat buurtje met veel kinderen om te spelen, hoop dat jij en je familie alemaal goed zijn , van een oude buur in New Zealand
    Joe ten Berge

    1. Hallo Men. ten Berge, Ik ben een dochter van Thijs en ik wil u graag laten weten dat mijn vader het geweldig leuk vond om van u te horen. Helemaal uit New Zealand! Mijn vader is op dit moment een boek over de Molenberg aan het schrijven en zou het leuk vinden om nog eens contact met u te hebben. Helaas heeft hij (nog) geen computer en zou hij u graag willen schrijven en foto’s willen toesturen. Misschien wilt u uw adres achter laten op mijn e-mail adres, dan zorg ik dat het bij mijn vader terecht komt. Groetjes, Kyra Odenthal-Abbenhuis (e-mail adres: kyra.odenthal@ziggo.nl)

  4. Hallo Kyra. Persoonlijk ken ik je niet en weet ook niet of ik nu je vader of je oom gekend heb. Voor mij was het de heer Abbenhuis.
    In mijn jeugd, ben van 62, woonde wij op 28. De andere hoek van de blok.
    Heb zelf niet zoveel herinneringen aan die heer. Alleen dat hij met zijn wandelstok stond te zwaaien toen ik eigenwijs achter de auto van mijn vader ging hangen. Mijn pa had niets in de gaten tot dat hij de wandelstok zag. Dus ergens heeft dat mijn knieën wel gered.

  5. De familie Abbenhuis is mij wel bekend.
    Piet Tiemissen is mijn oom (broer van mijn moeder Nelly Tiemissen).
    Hij is in 1952 geëmigreerd naar Canada en later naar de U.S.A.

  6. Tiny ik weet het nog.We hoorden het in ons cafe diep en diep triest.Ik was toen 9 jaar.Shef Gielgens werkte inderdaad bij Schunck.Kathie en Jose ik vergeet dat nooit.Dat is toen op de Molenberg hard aangekomen.Op de Groeneboord bij de Fordgarage.Heb je het kunnen verwerken ik hoop van wel al zul je ze altijd missen.Sorry dat ik dat dacht.Weet je misschien de naam van de dochter van Leo Gielkens?Die ben ik vergeten. Groetjes Rudie Schiffers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.