Oorlog in en bevrijding van Heerlen

Ieder jaar staan wij op 4 en 5 mei stil om de oorlogsslachtoffers en de bevrijding van Nederland te herdenken. Op 17 september 1944 kwam er een einde aan de Duitse bezetting in Heerlen.
Al snel zijn de Heerlenaren opgelucht en verwelkomen met luid applaus de Amerikaanse soldaten. 

Enige verhalen op Heerlen Vertelt verwijzen naar de bevrijding of de voorafgaande Tweede Wereldoorlog in en rondom Heerlen:

De Royal tijdens de Duitse bezetting
Een tijdje geleden kon u op deze site het boeiende verhaal over de Royal bioscoop lezen, dat wij schreven naar aanleiding van een interview met Ivo Senden.  Een interessant aspect van de geschiedenis van de Royal bioscoop lieten we toen echter even rusten: de periode tijdens de Tweede Wereldoorlog. Opnieuw met Ivo Senden als verteller, kijken wij terug naar dit indrukwekkende hoofdstuk uit de geschiedenis van Heerlens mooiste bioscoop. “Het had weinig gescheeld of de Royal had er niet meer gestaan”, aldus Senden.
Lees het hele verhaal »

De bevrijding van Heehle, d’r langste daag van mien leehve
Soms ontvangen we geweldige verhalen van mensen uit Heerlen. Over hun herinneringen en over hun belevenissen. Al deze verhalen zitten vol met eigen emoties en belevingen. Zo ook het verhaal van Karel H. Lindelauff over de bevrijding van Heerlen.
Lees het hele verhaal »

Een stille held
We schrijven 23 Februari 1924, voor de meeste mensen een gewone dag in een gewone straat in een gewone wijk. Maar voor Gertruud en Anton niet.
Lees het hele verhaal »

Over strafkampen voor ‘foute Nederlanders’ en het mijnkamp Julia te Eygelshoven
‘Door de situatie van onvrijheid, de beperkte keuze van werkzaamheden, het ontbreken van een behoorlijke beloning mist de gedetineerde het besef, dat zijn arbeid zinvol is en vruchtdragend voor de gemeenschap. Hoe anders was dit bij de mijnarbeid […]’, schrijft C.A. Arnoldus, gewezen hoofddirecteur van Rijkswerkinrichting ‘De Mijnstreek’.
Lees het hele verhaal »

Graag horen en lezen wij van u als bezoeker wat uw herinneringen zijn. U kunt deze insturen naar: info@heerlenvertelt.nl of door een reactie te plaatsen onder dit artikel.

Bevrijding van Heerlen in Beeld
In het stadsarchief van Heerlen vonden wij vele foto’s en zelfs enkele video’s die wij u zeker niet willen onthouden.

Bron: Rijckheyt.nl | Markt. Amerikaanse tank in het centrum van Hoensbroek.
Bron: Rijckheyt.nl | Markt. Amerikaanse tank in het centrum van Hoensbroek.
Bron: Rijckheyt.nl | Een met vlaggen versierde Oranje Nassaustraat ter gelegenheid van de bevrijding door de Amerikanen.
Bron: Rijckheyt.nl | Een met vlaggen versierde Oranje Nassaustraat ter gelegenheid van de bevrijding door de Amerikanen.
Bron: Rijckheyt.nl | Schaesbergerweg. Heerlenaren verwelkomen hun bevrijders.
Bron: Rijckheyt.nl | Schaesbergerweg. Heerlenaren verwelkomen hun bevrijders.
Bron: Rijckheyt.n | Schaesbergerweg. Heerlense schone omringd door Amerikaanse bevrijders.
Bron: Rijckheyt.n | Schaesbergerweg. Heerlense schone omringd door Amerikaanse bevrijders.
Bron: Rijkcheyt.nl | Bevrijdingsoptocht Molenberg
Bron: Rijkcheyt.nl | Bevrijdingsoptocht Molenberg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Klik hier voor alle verhalen!

De reacties van voorgaande jaren, vind je hieronder:

4 thoughts to “Oorlog in en bevrijding van Heerlen”

  1. zelf heb ik de tweede wereldoorlog ( gelukkig) niet meegemaakt. Ik weet wel een leuk voorval wat mijn moeder ooit vertelde. Op het dr.schaepmanplein in het perk, pal tegenover ons huis was een munitieopslagplaats van de amerikanen. Deze werd natuurlijk dag en nacht streng bewaakt. Een van de bewakers was een neger. In die tijd zag je geen gekleurde mensen in onze omgeving. Mijn oudste broer otto was 4 of 5 jaar oud. Op een dag ging hij naar buiten om te spelen; hij zag plotseling een neger! In paniek rende hij naar huis. Tegen mijn moeder riep hij helemaal ontdaan: ” mam, mam, ich han der zjwatte piet gezieë! ”
    ook weet ik van mijn vader dat in de broederschool het hoofdkwartier van generaal Eisenhower gevestigd is geweest. Verder weet ik nog dat er lang na de oorlog nog stalen munitiekisten en kisten waarin handgranaten gezeten haddden in omloop waren meestal werden deze gebruikt als gereedschapskist. Ik heb zelf nog lang zo’n kistje gehad.
    Mij ouders gaven de amerikaanse militairen vaker koffie en thee. Zo ook op een koude winteravond. Na een bezoekje vergat een van de soldaten zijn zaklamp. Voor pap natuurlijk een leuk “kado-tje”. Echter, op een kwade dag werd mijn vader ’s avonds door duitse militairen opgepakt en meegenomen voor verhoor. In het kisselerbos waren duitse parachutisten gelegerd en die zouden vanf de molenberg lichtsignalen hebben gezien. Er werd huiszoeking gedaan waarna de duitsers de amerikaanse zaklamp bij ons thuis vonden. Het liep gelukkig met een sisser af!
    Toen ik een jaar of 10 was ging ik met vriendjes in de wei achter de caumermolen met een schop in de grond graven. We haalden er talloze bruine staafjes uit de grond. Het bleken kruitstaafjes te zijn, daar achtergelaten door de yanks. Later vernamen we dat daar ook oorlogstuig was opgeslagen.

  2. Bij ons was een Engelse soldaat ingekwartierd. Ik heb nog ergens (waar?) een foto dat ik als bijna 3-jarige op zijn arm zit voor ons huis in de Frans Halsstraat. Hij heette Terry Rand en kwam uit Portsmouth. Ik heb van hem verschillende Dinky Toys auto’tjes gekregen die ik nog allemaal heb. Na de bevrijding hebben we nog tot ver in de jaren zestig contact met hem en zijn familie gehouden. Van de oorlog herinner ik me nog wat flarden, maar van de bevrijding weet ik niets meer.
    Bert Nijkamp (geb. november 1941)

  3. Ik was bijna 8 jaar toen Heerlen bevrijd werd, de Amerikanen de Kasteellaan op kwamen en de Neutrale Volksschool in bezit namen.
    Mijn moeder deed destijds de was voor een van de Amerikanen (Frank Fidel). Hij was kok in het leger en daardoor kon ik ’s morgens wel eens iets te eten halen bij hem in de keuken. Langs de zandweg naar Boerslot en Kloosterkoolhof werd door de Amerikanen een klein vliegveld aangelegd. Ook waren Amerikanen in het Kapellenbosje gelegerd. Op het pleintje, waar de winkels waren, stonden vaak jeeps van de Amerikanen geparkeerd en daar pikten we soms wel een chocolade en kauwgom uit als we naar school gingen. Als er destijds luchtalarm was, meestal
    ’s nachts, moesten we de kelder in die door mijn vader extra verstevigd was. Er stonden een paar “bedjes” in en konden we dan verder slapen. Mijn vader werkte als machinist bij de NS en werd tijdens de oorlog een keer opgepikt door de Duitsers, samen met nog een paar collega’s uit de straat, om voor de Duitsers te rijden. Hij werd gevangen gezet in het kantoorgebouw van de O.N. mijnen bij de grote spoortunnel, maar mocht na een kort verblijf daar weer naar huis. Ik kan mij de arrestatie nog goed herinneren. ’s Avonds laat, een hoop kabaal, een aantal gewapende
    Duitsers aan de voordeur en ook een aantal achter in de tuin.
    Dan de bevrijding, weer heerlijke potten pindakaas te koop bij de EDAH.

  4. Ik wilde even reageren de bevrijdingsoptocht van de Molenberg dat meisje met die accordion is mijn tante Mimi .
    Zij kwam uit een gezin met 5 meisjes lisa Fienie Mia Mimi en Elly ,zij alleen leeft nog.Lisa Kortenray was mijn moeder.
    Mimi Kortenray woonden toen op de Kerkraderweg 37.
    Zij is nu inmiddels 81 jaar en woont in Hellenthal bij haar dochter.
    Mijn ouders trouwden op 5 mei bevrijdingsdag 1945 ,iedereen danste op de straat het was een geweldige dag groot feest,haar bruidsjurk was van parashutten stof gemaakt er was niets te krijgen van materiaal, vlaas werden gebakken in de oliemolen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *